อัลบั้มภาพขลุ่ย Thai flute picture

นำมาจาก เฟส พี่ปริญญา ครับ ขอขอบคุณพี่ปริญญามา ณ โอกาสนี้ครับผม

3 เมษายน 2014 ..เสาะหาความรู้ สืบค้นประวัติลายขลุ่ยโบราณ

ณ มูลนิธิหลวงประดิษฐ์ไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง)..กราบขอบพระคุณ ท่าน อ. เอ้ Asdavuth Sagarik มากๆครับ ที่เมตตาให้การต้อนรับเป็นอย่างดีครับผม · ปรับปรุงล่าสุดเมื่อ ประมาณ​ 9 เดือนที่แล้ว

ขลุ่ยเพียงออไม้จันดง(ช่างอนุรักษ์) จากร้านทองหยอดครบผม

 

Happy Thailand Kid's day สุขสันต์วันเด็กแห่งประเทศไทย

ความสุขของเด็กๆ วัดได้จากรอยยิ้มและเสียงหัวเราะจริงๆ.

...งานวันเด็กโรงเรียนวัดพระพิเรนทร์..ปีนี้ประกอบด้วยของขวัญ ขนมนมเนย

มากมาย เช่นจักรยาน ๕ คัน พัดลม หม้อหุงข้าว เสื้อผ้า และสิ่งของสารพัน อันที่ผู้

ปกครอง และผู้ใจบุญร่วมสมทบทุน...ปีนี้จัดงานที่ศาลาวัด ..เสียงหัวเราะ
และเสียงเพลงดังเปนระลอกๆ....คุณครูอุชิต ครูสอนคณิตศาสตร์ ผู้เปรียบ
เสมือนพ่อครูของโรงเรียน เป็นพิธีกรชาย พร้อมกับคุณครูนัยนา ชูเกษม
เปนพิธีกรหญิง...
งานสนุกครึกครื้นมาก เสียงกรี๊ดด เสียงหัวเราะ เต็มที่จริงๆ..เด็กๆมีพื้นที่ให้
เขามีความสุขเช่นนี้ ต่อไปเขาคงเป็นเด็กที่มีอิสระในการสร้างสรรค์สิ่งดีๆให้
ประเทศอย่างแน่นอน
ถ้าขาดคุณครูอุชิตไป โรงเรียนวัดพระพิเรนทร์คงเงียบเหงา..และคุณครู
นัยนา... ที่เพิ่งเกษียณราชการไป..เมื่อปีที่แล้ว ทาง
โรงเรียนวัดพระพิเรนทร์ เล็งเห็นว่า ท่านทั้งสอง ยังมีความรัก ความผูกพันธ์
ความเป็นผู้ให้ที่ไม่มีวันหมดสิ้น จึงได้ทำการจ้างคุณครูทั้งสองไว้อีก ตราบที่
คุณครูทั้งสองจะไม่อยากสอนอีกต่อไป หรือหมดเรี่ยวแรงกันไปข้าง ฮาา...
ในความรู้สึกของผม....งานวันเด็กที่ที่สนุกที่สุด คือมีครูที่เรารักเป็นพิธีกรของงาน" คริๆๆ........

ขอขอบคุณภาพประกอบจากเน็ตครับผม

คุณครูอุทิศ ครูช่างขลุ่ยของฉัน ผู้สร้างฝันให้นักขลุ่ยทั่วประเทศ

 

My Teacher  Who made Thai flute No.1 In my hearth is  Utis Imbubpha
(ครูช่างขลุ่ยที่อยู่ในใจผมอันดับหนึ่ง คือ คุณครูอุทิศ อิ่มบุปผาครับ)

ด้วยลายเซนต์บนเลาขลุ่ยที่เป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่น  คม สวยงาม  ลายเซนต์เหล่านี้เป็นที่หมายปองแก่ผู้รักนักขลุ่ยยิ่งนัก


-เอกลักษณ์ของขลุ่ย คุณลุงอุทิศ..............ที่รู้จักกันดี คือ ไม่กินลม แต่ได้นำ้เสียงที่คมชัด ซึ่งเอกลักษณ์โดดเด่นเช่นนี้เอง นับว่าสร้างกำลังใจให้แก่ผู้ที่เริ่มฝึกขลุ่ยเบื้องต้นได้เป็นอย่างดี มีกำลังใจในการฝึกฝนเพราะไม่เหนื่อยมากนักในการเป่า  

การบวชพระ (อุปสมบท)

การอุปสมบท นั่นคือ การบวชพระ  ชายไทยที่มีอายุ ๒๐ปีบริบูรณ์ ถึงจะมีโอกาสบวชได้
ซึ่งความสำคัญของการบวชมีหลายประการ ถ้าพูดกันโดยไม่อ้างหลักวิชาการ ดั่งได้ยินได้ฟังมา
พอจะบรรยายได้ดังนี้
-เป็นการสืบทอดพระพุทธศาสนา ให้คงอยู่คู่ชาติไทยตลอดไป
-เป็นการตอบแทนพระคุณพ่อแม่ ครูบาอาจารย์ ญาติสนิทมิตรสหาย ที่ดีที่สุดอีกทางหนึ่ง
-ได้รู้หลักปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ ขององค์พระจอมไตรองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า  และทำให้รู้ในสิ่งที่ไม่รู้
เปรียบเหมือนได้เทียนส่องทางในทางที่มืดมิดให้สว่าง ได้เห็นแสงประทีปแห่งปัญญา
-ได้เห็นหลักการประพฤติละทางโลก ทางแห่งความสับสน ประพฤติตนอยู่ในหลักแห่งความมักน้อย
-ได้รู้เห็นหลักของการเกิดแก่เจ็บตาย ว่าเป็นเรื่องของความทุกข์ ทุกข์เกิดมาตั้งแต่ได้ยินเสียงร้องออกจากครรภ์นั่นเทียว....พระพุทธเจ้าจึงตรัสสั่งสอนว่า บุคคลผู้ไม่ควรตั้งอยู่ในความประมาท จงประพฤติตนให้เป็นคนมีความดีติดตัว จะจากโลกนี้ไป ความดีก็จะส่งผลทั้งโลกนี้และโลกหน้า และทำให้ไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในวัฏสงสารต่อไป(นิพพาน)
-การบวชทำให้กุลบุตรที่มีจิตใจที่ใจร้อน ได้เป็นคนใจเย็น รู้จักหลักครองเรือน ครองตน ครองผู้ใต้บังคับบัญชา และหลักศีลธรรม ที่ดีงาม ว่า..เป็นเหตุเป็นผลที่พิสูจน์ได้  เมื่อรู้แล้วก็จะต้องประพฤติตนให้เหมาะสมกาล ตน บุคคล ฯลฯ
-การบวชเปรียบเสมือนว่าเป็นผู้ที่สุขแล้ว (สุก) ทั้งสุขกายและสุขใจ

ขอน้อมส่งคุณครูเฉลิม ม่วงแพรศรี ให้ท่านครูจงไปสู่สุคติภพ ดินแดนสวรรค์ นิพพาน

ในขณะที่ข้าพเจ้าเขียนบล็อกนี้ ขณะนี้กระผม อยู่ในสมณะเพศ  ได้ทราบข่าวการจากไปอย่างไม่มีวันกลับของคุณครูเฉลิม ม่วงแพรศรี  ว่าท่านครูได้ถึงแก่กรรมลงไป นับว่า เป็นความสูญเสียบุคคลากรดนตรีไทยที่สำคัญของประเทศ ของโลกเลยก็ว่าได้ ....ถึงแม้ข้าพเจ้าจะไม่ใช่คนเครื่องสาย ไม่ใช่ลูกศิษย์ของท่านครูโดยตรง แต่ก็นับได้ว่าเป็นคุณครูของอาจารย์ข้าพเจ้า คุณครูของเพื่อนของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็ได้เรียนรู้จากครูโดยทางอ้อม ถึงแม้จะไม่เก่งทางด้านเครื่องสาย แต่ก็อุ่นใจเสมอ ที่มีคุณครูเป็นต้นแบบ  ขอน้อมส่งคุณครูด้วยเคารพเสมอ

ลาลับแล้ว  ครูเครื่องสาย ที่เลิศล้ำ

งามจิตคำ งามน้ำใจ ไม่มีสอง

มีเมตตา ศิษย์ทุกคน ให้เรืองรอง

คอยประคอง ยามศิษย์ล้ม ลุกขึ้นยืน

คุณครูเฉลิม  ม่วงแพรศรี  ที่เคารพ

ขอประสพ   นิพพาน  เย็นร่มรื่น

บนสวรรค์ ชั้นฟ้า  ทุกวันคืน

ขอครูชื่น  เปรมกมล   ไร้โศกเทอญ